در حالی‌ که ایران زیر سنگین‌ترین تحریم‌های غرب نفس می‌کشد، انتظار می‌رفت دولت با چرخشی قاطع به‌سوی تقویت ائتلاف با چین و روسیه منافع ملی را دنبال کند؛ اما آنچه دیده می‌شود، ادامه چشم‌دوختن به غرب و اصرار بر مذاکره برای برداشتن تحریم‌هاست — رویکردی که از نگاه منتقدان، بیش از آن‌که نشانه اقتدار باشد، بوی انفعال و وابستگی می‌دهد.